كيخسرو

كيخسرو نوه كيكاووس وافراسياب بود و چون كاووس شاه پايان كار خود نزديك مي ديد دستور داد تا به جستجوي او برخيزند بنا به روايت  شاهنامه پس از كشته شدن سياوش افراسياب دستور داد تا كيخسرو را از مادرش جدا كنند وبه كوهستان بنزد شبانان فرستند تا شباني بياموزد وهم در آنجا روز گار بگذراند مگر از نژاد خويش مطلع نگردد و«پيران ويسه» چنان كرد كه افراسياب گفته بود وكمي بعد باز بدستور افراسياب كيخسرو وفرنگيس را به گنگ دژ فرستادند وپاسبانان بر گماستند تا خارج نشوند.

از جمله پهلوانانی كه كيكاووس به جستجوي كيخسرو فرستاد يكي «گيو» بود و او پس از هفت سال جستجو سر انجام او را در توران بيافت وبا مادرش به ايران آورد . نام كيخسرو در اوستا «كه وي هئوسي روه» آمده است واين اسم در پهلوي به كي خوسرك ودر فارسي به كيخسرو مبدل شده است . وي پس از رسيدن به ايران با ادعاي فريبرز پسر كاووس كه مي خواست بعد از پدر به سلطنت بنشيند روبرو شد وكار به اختلاف كشيد كاووس شاه قرار بر اين نهاد كه هر كدام از آندو «دژبهمن» را كه قلعه اي سخت ومتين بود بگشايد سزاوار سلطنت است وچون فر كياني با كيخسرو بود به آساني آن قلعه را گشود وولي عهد كيكاووس شد.

در اين زمان گاه آن رسيده بود كه كاووس كسي را به خونخواهي سياوش به توران بفرستد وبا اين هدف كيخسرو را باسپاهي مجهز به جنگ افراسياب فرستاد واز سرداران معروف كيخسرو در اين جنگ يكي نيز رستم بود كه دليريها كرده وفداكاريها نمود . پس از سالها جنگ وشكستهاي مكرر، افراسياب به غاري نزديك شهر تفليس  پناه برد و كيخسرو به ياري نيك مردي به نام «هوم» بر افراسياب دست يافت وبرادر وي «گريسوز » را نيز در محلي به نام آب زره كشت وانتقام خون پدر را گرفت ودر اين موقع كه افراسياب كشته شده بود كيكاووس از سلطنت دست برداشت وتاج وتخت را به كيخسرو سپرد وجندي بعد بمرد.

اولين اقدام كيخسرو اين بود كه پسر افراسياب را كه جهن نام  داشت وزنداني بود از بند وزنجير آزاد كرد وسلطنت توران را به اوسپرد . بيش از هر پادشاه ديگر سلسله كيانايان در اوستا از وي ياد شده است بنا به روايت اوستا كيخسرو پديد آورنده پادشاهي ايران بود وي در مزدا پرستي استوار بود وقرباني هاي بسيار براي ايزدان مختلف كرد از جمله براي ناهيد (آناهيتا)ايزد آب در نزديكي دريا چه چي چست صد اسب وهزار گاو وده هزار گوسفند قرباني كرد وناهيد نيز اورا برآدميان وديوان ظفر بخشيد . كيخسرو از بيناري ومرگ بر كنار بود وفر كياني داشت .(آذر گشنسب) يا آتش پادشاهان را بر فراز كوه «اسنوند»بر قرار كرد وبتكده هاي كفار را ويران ساخت وبعد اژدهاي مهيبي را كه بين پارس واصفهان بجان مردم افتاده بود از بين برد.

اين پادشاه كه در اوستا وساير كتب در جمله جاوداني ها به شمار رفته است پس از 60سال سلطنت از كار جهان ملول شد وپسر عموي خود لهراسب را به جاي خود نشانيد وخود با تني چند از پهلوانان مانند طوس وگودرز و فريبرز بكوه بلندي رفت ودر چشمه اي شستوشو كرد واز ديده ها ناپديد شد ونوشته اند همراهان او كه مي خواستند با پادشاه باشند به ندائي غيبي گوش دادند ودر همان كوه چندان ماندند تا بر اثر برف وسرما مردند  و در آسمان به پادشاه خود ملحق شدند وسالهاي متمادي مردم همچنان چم به راه كيخسرو وبازگشت او بودند وبعد چنين دانستند كه وي با خروج پشوتن و«سوشيانس»(منجي آخر الزمان از ديدگاه زرتشتيان)براي رهائي جهان از شر سپاه اهريمن به جهان باز خواهند گشت.

اندیشه ها زرتشت پیامبر

موضوع این کتاب همان طور که از نام آن پیدا است در باره اندیشه های زرتشت می باشد.که مبلغ خرد مزدایی در ایران قبل از اسلام است نویسنده این کتاب آقای مهدی داوودی می باشد که دوستان گرامی می توانن کل این کتاب را در فرمت pdf از لینک زیر دانلود کنند .

 با تشکر

کتاب اندیشه های زرتشت پیامبر

سیاوش

يكي از معروفترين وقايع افسانه اي ايران قديم ، ماجراي سياوش پسر جوان كيكاووس است . نام سياوش در اوستا «كه وي سياورشن» آمده است به معني دارنده اسب زيبا اين نام در پهلوي به سياووخش ودر فارسي به سياوس مبد شده است .ماجراي سياوش كه جواني عفيف ونجيب بودرا در ادامه مطلب بخوانید

كيكاووس معروفترين پادشاه سلسله كياني است نامش در اوستا «كه وي اوسن» آورده شده كه به قول يوستي مورخ ومحقق معروف آلماني  به معني آرزومند است . كه وي اوسن در پهلوي به كيوس ودر فارسي به كاووس مبدل شده است و در كتاب ريك ودا از او به نام «اوينه كه ويه»  ياد شده است .به موجب روايت دينكرد وقتي كيقباد بدرود حيات گفت چون كيكاووس از برادران خود بزرگتر بود ، فر كياني با او همراه شد . پس او به سلطنت رسيد وبر هفت كشور وديوان وآدميان وجانوران سلطنت مطلق يافت .... متن کامل را در ادامه مطلب بخوانید.

به بالا دراز و به اندام خشک ------------- به گرد سرش جعدمویی چو مشک
سخن‌آوری جَلد و بینی بزرگ ------------------ سیه چرده و تندگوی و سترگ
جهانجوی «چوبینه» دارد لقب ------------------- هم از پهلوانانشان باشد نسب
از این کشور این مرد را بازجوی----- به پوینده شاید که گویی بپوی
که پیروزی شاه بر دست اوست ------- به دشمن ممان این سخن گر به دوست
یکی مهتری نامبردار بود ----------------- که بر آخور اسب سالار بود
کجا «رادفرخ» بدی نام اوی --------------- همه شادی شاه بُد کام اوی
بیامد بر شاه گفت: «این نشان ---------------- که داد این ستوده به گردنکشان
ز بهرام بهرام پورگشسب --------------------- سواری سرافراز و پیچنده اسب
ز اندیشه‌ی من بخواهد گذشت ------------------ ندیدم چنو مرزبانی به دشت
که دادی بدو بَردَع و اردبیل ------------------- یکی نامور گشت با کوس و خیل»

شهنشاه ایران از آن شاد شد -------------- ز تیمار آن لشکر آزاد شد
ورا کرد سالار بر لشکرش --------------------- به ابر اندر آورد جنگی سرش
هرآن کس که جست از یلان نام را ---------------- سپهبد همی‌خواند بهرام را

سپهبد بشد تا عَرَض گاه شاه -------------- بفرمود تا پیش او شد سپاه
گزین کرد ز ایرانیان لشکری --------------- هرآن کس که بود از سران افسری
نبشتند نام ده و دو هزار ---------------- زره‌دار و برگستوان‌ور سوار
چهل سالگان را نبشتند نام ---------------- درم بر کم و بیش از این شد حرام
یکی را کجا نام «یل سینه» بود --------------- کجا سینه و دل پر از کینه بود
سر نامداران جنگیش کرد --------------------- که پیش صف آید به روز نبرد
بگرداند اسب و بگوید نژاد --------------------- کند بر دل جنگیان جنگ یاد
دگر آنکه بد نامش «ایزدگشسب» ------------- کز آتش نه برگاشتی روی اسپ
بفرمود تا گوش دارد بُنه ------------------- کند میسره راست با میمنه
به پشت سپه بود «کنداگشسب» ------------- کجا دم شیران گرفتی به اسپ

چنین گفت بهرام را شهریار ----------------- «که از هر دری دیده‌ای کارزار
گزیدی ز لشکر ده و دو هزار --------------- زره‌دار و برگستوان‌ور سوار
بدین مایه مردم به روز نبرد --------------- ندانم که چون خیزد این کار کرد؟
به جای جوانان شمشیرزن ------------------ چهل سالگان خواستی ز انجمن»
سپهبد چنین داد پاسخ بدوی ------------ که: «ای شاه نیک اختر و راست گوی
شنیدستی آن داستان مهان --------------- که در پیش بودند شاه جهان
که چون بخت پیروز یاور بود --------------- روا باشد ار یار کمتر بود
بر این داستان نیز دارم گوا ---------------- اگر بشنود شاه فرمانروا
که «کاوس کی» را به هاماوران ------------------- ببستند با لشکری بی‌کران
گزین کرد رستم ده و دو هزار ----------------- ز شایسته مردان گرد و سوار
بیاورد «کاوس کی» را ز بند -------------------- بر آن نامداران نیامد گزند
همان نیز گودرز کشوادگان ------------------- سر نامداران آزادگان
به کین سیاوش ده و دو هزار -------------------- بیاورد برگستوان‌ور سوار
همان نیز پرمایه اسفندیار ------------------- بیاورد جنگی ده و دو هزار
به ارجاسب بر چاره کرد آنچ کرد -------------- از آن لشکر و دژ برآورد گرد
از این مایه گر لشکر افزون بود ---------------- ز مردی و از رای بیرون بود
سپهبد که لشکر فزون از سه چار ------------------- به جنگ آورد پیچد از کارزار
دگر آنک گفتی چهل ساله مرد ---------------- ز برنا فزونتر نجوید نبرد
چهل ساله با آزمایش بود -------------------- به مردانگی در فزایش بود
به یاد آیدش مهر نان و نمک ------------------- برو گشته باشد فراوان فلک
ز گفتار بدگوی و ز نام و ننگ ------------------ هراسان بود سر نپیچد ز جنگ
ز بهر زن و زاده و دوده را ----------------- بپیچد روان مرد فرسوده را
جوان چیز بیند پذیرد فریب ----------------- به گاه درنگش نباشد شکیب
ندارد زن و کودک و کشت و ورز --------------- به چیزی ندارد ز ناارز ارز
چو بی‌آزمایش نیابد خرد ---------------------- سر مایه کارها ننگرد
گر ایدون که پیروز گردد به جنگ -------------- شود شاد و خندان و سازد درنگ
و گر هیچ پیروز شد بر تنش ------------------- نبیند جز از پشت او دشمنش»

اسپهبد بهرام مهران معروف به بهرام چوبین از قهرمانان ملی ایران در دوران ساسانیان به شمار می‌رود.

او از خانوادۀ اشرافی اشکانی مهران بود و در ری به دنیا آمد. در دوران ساسانیان بهترین افسران ارتش ایران از خاندان مهران برخاسته بودند. بهرام به علت بلندی قد و عضلانی بودن اندام به چوبین (مانند چوب) معروف شده بود. وی از سوی شاهنشاه ایران، خسرو هرمز فرمانروای کوست شمال غربی بود (کوست Kust به مفهوم کناره یا سوی)یک چهارم قلمرو ایران، از ری تا مرز شمالی گرجستان و داغستان کنونی شامل ارمنستان، آذربایجان و کردستان). در آن زمان، ایران به چهار ابراستان تقسیم شده بود که هرکدام را چاریک نوشته‌اند. وی از میهندوستان بنام ایرانی است که وفاداری خود را به اثبات رسانده‌است. برخی از تاریخ نگاران بر این باورند که دودمان سامانیان که باعث احیای فرهنگ و زبان فارسی شد، از نسل بهرام چوبین هستند.

کورش بزرگ پس از فتح بابل مشهورترین کتیبه خود که همان کتیبه حقوق بشر می باشد را نوشت که این کتیبه انسانی در این زمان باعث افتخار ومباهات ما به گذشته گان ما می باشد در ادامه مطلب می توانید متن کامل کتیبه کورش را که تا حالا کشف شده مطالعه بفرمایید .

پاینده ایران